New Year’s Party @ Chris & Nanouk
Marnixstraat, 31 December 2008
Wat een onvergetelijke avond weer, in al mijn onschuld toch weer nieuwe grensen opgezocht.
Het idee was om met een klein groepje van rond de 10 man lekker bij Chris en Nanouk thuis op de marnixstraat lekker te eten en een feestje te bouwen. Chris en ik waren al een aantal maanden van plan om goed vuurwerk in te slaan. Via Iwan konden we ergens in een loods mooi illegaal vuurwerk gaan scoren. Kijk dit soort dingen zijn altijd spannend en omdat het niet mag giert de adrealine al door je lichaam. We zouden naar Alkmaar rijden en daar verdere instructies krijgen waar we het vuurwerk konden afhalen. Iwan had onderweg gebeld en we kregen een adres door. Alleen Iwan was het al weer vergeten voordat hij ophing. Kut, nog maar een keertje bellen, maar geen gehoor meer. Na nog 3x bellen kregen we hem te pakken en Iwan noteerde het adres, de maarten poogstraat, beter. Nadat de navigatie geen idee had welke straat we bedoelde dachten we maybe heeft Iwan het helemaal goed opgelet. Handig dat de tom tom suggesties geeft en we begonnen bij de letter M om de straat te vinden. Maybe had Iwan het niet helemaal goed verstaan. Na wat zoeken hadden we hem gevonden de Marterkoog. Lol onze Mexicaanse vriend had het niet helemaal goed verstaan. Even over Iwan, hij is een schatje, beetje kleine Mexicaan met een grote stoere mond en een klein hartje. Hij werkt voor Chris in een van de tenten en doet altijd een beetje stoer, wat eigenlijk aandoenlijk is.
Op een gegeven moment kwamen we in de buurt en zag ik overal borden met vuurwerkwinkelonline.nl erop. Het stoere gevoel bekroop mij dat wij veel geavanceerder vuurwerk gingen kopen. Wat wel opviel is dat de borden synchroon liepen met onze tomtom route. Mijn bek viel open toen de stem “destination to the right” zei en ik daar pontificant boven de deur een bord zag hangen met “vuurrwerkwinkelinline.nl”. Ik schoot eigenlijk in de lach en keek Chris aan die zijn gezicht vertrokken had tot een zeer teleur gestelde blik.
Iwan kende inderdaad de eigenaar erg goed en we gingen naar binnen, waar allerlei mensen druk formuliertjes aan het invullen waren. Chris en ik moesten nog even bijkomen van de teleurstelling en Iwan was al vrolijk aan het rondlopen met een gratis oliebol in zijn mond. Hij kwam op ons af en zei “vet he, ze hebben echt veel, ook die matten” , de eigenaar kwam erbij staan en stelde zich voor en bood ons een drankje aan. Ik dacht, tja wat de fuck wat maakt het ook eigenlijk uit en Iwan is zo relaxt altijd. Chris en ik besloten hem er maar niet mee te pesten en het hierbij te laten. Wel ging ik Chris nog ff pesten en vertellen hoe dik de matten en vuurwerkdozen waren die ik vorig jaar in Belgie had gehaald. Altijd goed om te zien dat zijn kop dan vertrekt, beetje pesten mag altijd vind ik, hij kan wel tegen een stootje. Natuurlijk moest ik nog ff zeggen dat we 45 minuten hadden gereden voor iets wat ook bij mij in de ijzerwinkel onder mij word verkocht.
Maar Chris liet zich natuurlijk niet kennen en bestelde ongeveer de halve voorraad. Natuurlijk kan zoiets niet gewoon in de auto liggen zonder te klieren. We besloten 2 straten verder het aangeschafte eens ff grondig te testen. Eerst wat rotjes en klein siervuurwerk, maar dat was niet bevredigend genoeg. Tja hoe zouden die potten zijn, zouden die wel goed zijn, we besloten een dikke pot af te steken. Ik kan je vertellen dat daar geen reet aan is op klaarlichte dag. Inmiddels waren er al tal van mensen die vanuit de omringende kantoren aan het kijken waren, het was tijd om te moven. Uiteindelijk hadden we best een berg vuurwerk en fuck it dat het dan niet illegaal is maken we elkaar maar wijs.
Neeren en Daan maken het hoofdgerecht, dan weet je dat je in ieder geval gaat genieten van het eten. Jolijn had het voorgerecht gemaakt, vitello tonato, erg lekker. Thanks voor het recept trouwens Jolijn. Femke het nagerecht, yummy kwark-cheese cake, met besjes. Sorry als het een andere cake was ik was al aardig aangeschoten en heb hem naar binnen gehakt. Corinne en ik hadden het ons makkelijk afgemaakt en met een tas vol drank, chips, nootjes en kaasjes was het voor ons een eitje.
Femke en Jolijn zijn vriendinnen van Nanouk, die ik niet zo vaak zie maar wel al lang ken. Met Femke is er altijd meteen een klik, wat vaak resulteerd in elkaar pesten en klieren. Voor ze het wist had ik van haar kapsel een wilde bedoeling gemaakt.
Toen de drank er een beetje begon in te slaan en er Sambuca op tafel stond was iedereen al jovel en druk aan het kletsen. Daan die de eigenschap heeft lekker druk te doen als ze dronken is en vervolgens nog drukker gaat doen, als een gek gaat dansen en bewegen alvorens helemaal out te gaan. Het was half elf en Neeren ik maakte al grapjes dat Daan met dit tempo keurig voor 12-en in bed zou liggen. Volgens Daan wat het tijd om in actie te komen en niet in te kakken met zware gesprekken aan de tafel, ik was het daar wel mee eens, mijn concentratie span was al door de drank en adrenaline voor oud en nieuw tot een halve minuut gedaald.
Chris heeft een lekkere connectie vinyl, met allemaal ouwe plaatjes, ideaal voor een stoelendans. Vanaf dit punt hebben we eigenlijk alleen maar gezopen en gedanst. Af en toe naar beneden, waar het vuurwerk in de 401 stond, om wat af te steken. Voor twaalfen wat er inderdaad al flink wat afgestoken en hadden we al een Chinese mat de baas gemaakt. Onder Chris woont Iwan (ja die illegale vuurwerk handelaar) en daar zijn we een paar keer naar binnen gecrasht om wat tequilla’s te doen. Om twaalf uur stonden we met ze alle buiten, gezellig aan de champagne en al het vuurwerk afgestoken. Marcel had wel een paar illegale matten op de kop getikt, dus gingen Chris en ik uit ons dak. Na een uurtje kloten zijn we boven verder gaan dansen.
Op een of andere manier hebben Chris en ik positieve invloed op elkaar als het gaat om kattenkwaad. Naast dat ik mij kind aan huis voel bij hem en het gevoel heb dat ik alles kan doen, doe ik dat ook. Er zijn maar weinig plekken waar ik een euforisch kattenkwaad gevoel krijg. Nadat ik Nanouk met kaas had ingesmeerd en een appelflap met een berg poedersuiker naar haar had getorpedeerd dacht ik dat het wel welletjes was. Totdat ik door had dat Chris vuurwerk in de woonkamer aan het afsteken was, knallen vanuit de plantenbak. Ik dacht nog wat origineel dat wil ik ook. En voor ik het wist was ik een pak astronautjes aan het afsteken in de woonkamer. Doordat de muziek zo hard stond en iedereen zijn eigne ding aan het doen was viel het niet eens zo op, tenminste dat dacht ik toen. De volgende dag hoorde ik dat ik zak chips op de vloer had fijn getrapt en gestampt, champagne fles had gebroken door heel hard te toosten met een iemand die ook een fles vast had. Toen wij om een uurtje of half vijf naar huis kropen was het huis helemaal verwoest. Maar ik wist dat Chris binnen nu en 2 uur in zijn onderbroek met een fles chloor dit telijf zou gaan. Mocht dat niet zo zijn dan zou ik als eerste morgen van de partij zijn om de boel te fixen, meteen ff Nanouk gesmst om te zeggen dat ik van haar hield en morgen ochtend van de partij zou zijn. Het bleek niet nodig Chris had voor het slapen gaan de boel opgeruimd en er was niks kapot, alleen was het gewoon en tyfus bende die ff bij elkaar geveegd moest worden, dweil eroverheen en alles was weer als nieuw.
’s ochtends dacht ik toch wel, nadat Corinne mij verslag had gedaan van mijn acties, dat ik misschien iets te ver was gegaan. Ik besloot dit smsje naar Chris te sturen:
“Het spijt me dat ik flessen kapot heb gegooid, rotjes in je huis heb afgestoken, ruzie heb gemaakt met nouk haar vriendinnen, Nanouk ingesmeerd heb met kaas en poedersuiker, je vuurwerk heb afgestoken en echtelijke ruzies bij jou hen bijgelegd, maar ik hou wel van je”
Op het moment dat ik dit verstuurde wist ik dat ik hem een vrijbrief zou geven voor narigheid in de toekomst. Ach what the fuck alsof dat nog wat uitmaakt. Ik kan me herinneren dat een paar weken geleden Chris mijn telefoon had gepikt en al mijn exen had gesms-ed met het verhaal dat ik ze toch wel mis en dagelijks aan ze denk. Uiteindelijk maakt het niet zoveel uit, we blijven op gepaste tijden gewoon kleuters. Een geslaagd oud en nieuw dus.
